Lýsing

Tann miðaldrandi tíðindamaðurin, sum segði frá í „Veðursjúka“, roynir framvegis at skilja tilverunaog heimin.
Hann leitar aftur í barndómin, tá tilveran var virkið útilív í ódn sum í logn, og ongin fitisótt gjørdi um seg millum børn og ung.
Hann møtir upp á tingi, har ungar tingkvinnur og eldri tingmenn keglast um veðurlagsátøk, ogeygleiðir bøndur mótmæla, at ferðafólk kleyra landið niður.
Brádliga brestur ódn á, og undantaksstøða valdar í landinum. Eftir ódnina liggur so mangt í sori, hús leka í eyri og seyri, og soppur plágar mangan heila.
Hann ger av at fara suðureftir at skriva fyrsta yrkingasavnið, men har er hann um at kódna av hita og uppøstum tíðindum um skógar­eldar.