Søgan er um óndskap, kríggj, rýming, fangalegur, sorg, gleði og kærleika ímillum tvey menniskju.

Eitt myrkt kvøld í árinum 1942 stendur ein maður á eini kei í Lissabon og starir at einum skipi. Maðurin er týskur emigrantur og mál hansara er Amerika, men hann hevur hvørki innferðarloyvi ella pening.
Við eitt kemur ein fremmandur og bjóðar honum tveir ferðaseðlar. Hann skal eiga teir, men við einari treyt. Hin fremmandi vil ikki vera einsamallur hesa náttina, og hann vil sleppa at siga søgu sína fyri onkrum – søguna sum byrjar, tá hann flýggjar úr Osnabruck í 1933, og endar hetta kvøldið í Lissabon – seinasta vónin hjá øllum europeiskum flóttafólki.
Konuna, sum hann elskaði, og sum skuldi koma við honum, hevur hann mist, og skipið, sum liggur í áarmunnanum á Tejo ánni skuldi havt verið teirra bjarging.
Maðurin, hann ætlar at siga søgu sína fyri, hevur sjálvur upplivað ræðuleikarnar og vónloysið, hendan øldin hevur at bjóða.