Einki er sum tað tykist at vera. Tú verður konstant snýttur. Av sansunum, fordómunum, fortreyt unum. Fólk, støð, lutir, sjálvt hugtøk broyta skap og fáa annan dám, bara tú flytur teg eitt vet. Sansa liga eins væl og sinnisliga.

Søgurnar í hesum savni lata upp dyr inn í fatanarheimar, sum tú í flestu førum kennir aftur. Men ikki altíð. Lykilin kann vera at finna í evnunum, sum verða tikin upp, men hann kann eisini vera at finna í mátanum, søgan verður søgd. Kanska báðum.