Enn hava vit ikki fingið fleiri operair, men í táminum frá tí grønu orkuni daga fleiri lista­spírar undan í havsbrúnni. Fleiri dansarar og sangarar koma fúkandi eftir dansi­gólv­unum. Fleiri film­ar eru á veg, og mentanin í síni heild vendir og
snarar sær higar og hagar. Vit mála og prýða, vit skriva og týða, vit syngja og spæla okkum inn á virðislønarpallarnar, so heimurin hvøkkur við. Her er lív í, og listin livir sum ongantíð fyrr, meðan vit bíða eftir tí orku, ið øll tosa um.