Gleðin finst. Gleðin er til. Gleðin er ikki uppfunnin av okkum, men hon er givin okkum. Gleðin er altíð gleði yvir tað skapta. Ein ørgrynna, sum ikki er mannaskapt, dýrini, planturnar, landsløgini, stjørnuhiminin, litirnir, ljósið gleðir og nørir sinn og huga okkara og gevur okkum hvønn dag nýggja styrki, so vit eru før fyri at útinna gerning okkara.
Harafturat kemur gleðin yvir alt tað, ið medmenniskju ber okkum av góðum útifrá at taka ímóti. Tað er ein sannroynd, at gleðin smittar av sær. Hin glaði spreiðir gleði. Ein vísur hevur sagt tað á henda hátt: ” Gleði í hjartanum er lív hjá einari menniskju, ljóst lyndi leingir lív menniskjans”.