Í 1941 lá mín sjey ára gamla dóttir,Karen,sjúk við lungnabruna.Hvørt kvøld,tá ið eg sat á songarstokkinum hjá henni,bað hon:Fortel mær eina søgu. Eitt kvøldið spurdi eg hana:Hvat skal eg fortelja tær?So svaraði hon:Fortel um Pippi Langsokk.Hon
fann upp á navnið júst í somu løtu.Eg spurdi hana ikki, hvør Pippi Langsokkur var,eg fór bara at fortelja,og av tí at tað var eitt so sermerkt navn,so bleiv hetta eisini ein sermerkt genta.”