Description

Alt er ein ruðuleiki aftaná kvartaroyndina. Tað er Tórusa skyld, at Silja bleiv blakað úr sínum kvarti og kanppliga noyðist at vera reyð. Fyri Toru merkir nýggja støðan, at hon ikki longur skal brúka sínu reyðu gávu, men læra at brúka lilla. Men tað er lættari sagt enn gjørt, tí lilla er als ikki sum reyða, og Tóra stendur aftur á berum.
Tóra flýggjar undan tonkunum og út í hagan, men kappliga er hon aftur við tann løgna varðan, sum hon sá áðrenn kvartaroyndina. Landslagið er fullkomiliga broytt, og krákan á varðanum kráa ávarandi eftir henni.

Sjálvt um alt sigur henni, at hon burdi farið avstað, vil Tóra ikki flýggja, so hon gongur enn eina ferð yvir til hina síðuna av varðanum fyri at vita, hvat hon sær, og langt burturi sær hon onkran koma gangandi millum grót og klettar. Hetta fólkið er so langt burturi, at Tóra ikki sær annað, enn at hetta er eitt fólk, og at viðkomandi gongur yvir móti sær.
  – FUNNIN!