At finna uppá. At lúgva. At finna uppá. At lúgva. Um hvønnannan. Allatíðina. Men hon kundi ikki annað. Hon mintist einki frá barnaárunum. Mamman visti, men hon talaði næstan ikki orð. Sat har bara, allan dagin. Tí mátti Elisa finna uppá. Har kemur Elisa, har kemur Elisa. Ansi eftir, gentur, ansið eftir. Har kemur løgna-Lisa. Líka undarlig sum mamman í høvdinum. Tað arvast, tað smittar. Ansið tykkum – fyri løgnu-Lisu.