Hon er hægri enn eg helt, ella eru tað skógvarnir? Pen hálsketa. Bara heilt tekkilig, og so í knallreyðum jakka, eitt herligt statement, og hevur valt at hava eitt sindur av frástøðu, ja, hví ikki, ein passalig avbjóðing, ein standmynd, vakurt.
Hjá hasari lítlu eru skapini í lagi, men tað er øgiligt, sum hon tosar nógv, stuttlig typa. Handan við fittu nøsini og høgu kinnabeinunum og oyraringunum tykist eitt sindur mammulig og etablerað, nei ikki tablerað, bíløgd.
Úr søguni Tarvafektarin.