súrepli tað var tá ið eva setti tenninar í súreplið tá ið hennara skeivu framtenn við einum støkki stungu seg inn um skalið og sevjan sprændi úr og blandaðist upp í slevið á hennara mungandi varrum tað var tá tað ónda rann saman við tí góða sum tá ið eitt barn leggur hendurnar saman og biður um fyrigeving fyri onki skeivt at hava gjørt