Stina er ein trælur. Hon verður noydd at koma upp um morgunin, noydd at fara í skúla, noydd at læra seg sovorðið, sum hon als ikki hevur brúk fyri, noydd at verða eyknevnd Bløðra, noydd at brúka lættimjólk heldur enn vanliga mjólk, noydd at ganga til svimjing og noydd at syngja í tí rotna jólakórinum. Hon noyðist at ganga eftir lortareglum hjá øðrum, í einum lortabýi, í einari lortaverð.

Aftaná ein av vánaligustu døgunum í skúlanum finnur hon eina løgna glaskúlu í kikjugarðinum við einari toydukku í. Kúlan veksur til eina risastóra bløðru, nóg stór til at hon kann sleppa inn og út úr henni. Í kúluni er lykilin til frælsi, henni hevur longst eftir. Og hon flýgur! Endiliga kann hon melda seg úr øllum! Onki leggja í hini og vera fullkomiliga í frið. Bara hon og tann ótespiliga toydukkan. í Allar ævir…