1.0H.N. Jacobsens Bókahandilhttps://bokhandil.fo/en/Rúni Brimvíkhttps://bokhandil.fo/en/author/runib/Nóatún - H.N. Jacobsens Bókahandilrich600338<blockquote class="wp-embedded-content" data-secret="UU3JAVhoiz"><a href="https://bokhandil.fo/en/handil/noatun/">Nóatún</a></blockquote><iframe sandbox="allow-scripts" security="restricted" src="https://bokhandil.fo/en/handil/noatun/embed/#?secret=UU3JAVhoiz" width="600" height="338" title="“Nóatún” — H.N. Jacobsens Bókahandil" data-secret="UU3JAVhoiz" frameborder="0" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no" class="wp-embedded-content"></iframe><script>
/*! This file is auto-generated */
!function(d,l){"use strict";l.querySelector&&d.addEventListener&&"undefined"!=typeof URL&&(d.wp=d.wp||{},d.wp.receiveEmbedMessage||(d.wp.receiveEmbedMessage=function(e){var t=e.data;if((t||t.secret||t.message||t.value)&&!/[^a-zA-Z0-9]/.test(t.secret)){for(var s,r,n,a=l.querySelectorAll('iframe[data-secret="'+t.secret+'"]'),o=l.querySelectorAll('blockquote[data-secret="'+t.secret+'"]'),c=new RegExp("^https?:$","i"),i=0;i<o.length;i++)o[i].style.display="none";for(i=0;i<a.length;i++)s=a[i],e.source===s.contentWindow&&(s.removeAttribute("style"),"height"===t.message?(1e3<(r=parseInt(t.value,10))?r=1e3:~~r<200&&(r=200),s.height=r):"link"===t.message&&(r=new URL(s.getAttribute("src")),n=new URL(t.value),c.test(n.protocol))&&n.host===r.host&&l.activeElement===s&&(d.top.location.href=t.value))}},d.addEventListener("message",d.wp.receiveEmbedMessage,!1),l.addEventListener("DOMContentLoaded",function(){for(var e,t,s=l.querySelectorAll("iframe.wp-embedded-content"),r=0;r<s.length;r++)(t=(e=s[r]).getAttribute("data-secret"))||(t=Math.random().toString(36).substring(2,12),e.src+="#?secret="+t,e.setAttribute("data-secret",t)),e.contentWindow.postMessage({message:"ready",secret:t},"*")},!1)))}(window,document);
//# sourceURL=https://bokhandil.fo/wp-includes/js/wp-embed.min.js
</script>
https://bokhandil.fo/wp-content/uploads/2020/11/9789991871998-5.jpg250375Ein mansaldur herfyri ella tveir, í eini tíð tá ið fátækt og niðurgongd merkti vinnulívið í Føroyum, varð skipað fyri at ognarleys fólk fingu atgongd til dyrkilendi burtur av táverandi kongsjørðini.Hendan skaldsøgan er um nøkur sovorðin fólk, ið setast niður í einari útryðju, og um lagnu teirra.Hóast eingin søgan á mangan hátt er døpur, er hon eingin sorgarsøga, hon hevur eisini skemtiligar síður, og at enda eydnast teimum mest tolnu og knáu av hesum slitfólkum at skapa sær tolandi lívskort og grunda eina niðursetubygd.